Nawigacja

INNOWACJE PEDAGOGICZNE MATEMATYKA INNEGO WYMIARU Dziedzictwo kulturowe Panek i okolic Otwarci na zmiany Dzień Życzliwości "Znajdź się wśród życzliwych"

Innowacje pedagogiczne

Otwarci na zmiany

„Jeśli dziecko nie uczy się
w sposób w jaki nauczasz,
wtedy musisz nauczać je
w ten sposób wjaki się uczy”

                                                       Rita Dunn

 

INNOWACJA  PEDAGOGICZNA

„Uczyć inaczej – rozwijanie inteligencji wielorakich”

 

 

 

Wdrożenie innowacji:   01 września 2009 r.

Czas trwania innowacji:   01.09.2009 r. do 20.06.2010 r. 

Klasa I a i I b



Opis  zasad  innowacji

Obniżenie obowiązku szkolnego to poważna zmiana w edukacji, a fakt że dotyczy ona małych dzieci, czyni ją szczególnie istotną.

Współczesne zmiany w systemie oświaty stały się dla mnie inspiracją do poszukiwania i podejmowania innych nowych metod i form nauczania. Chcę przełamać u nauczycieli zbytnie przywiązanie do podręcznika na rzecz pracy z pomocą dydaktyczną i w sposób właściwy dla każdego dziecka. Kierowany zróżnicowanymi profilami intelektualnymi uczniów w danej klasie, nauczyciel musi zrezygnować z jednego stylu nauczania dla wszystkich uczniów, na rzecz bardziej dopasowanego do indywidualnych potrzeb uczniów. Według teorii inteligencji wielorakich każdy człowiek posiada wszystkie typy inteligencji w różnym stopniu rozwinięte. Tworzą one niepowtarzalny „profil inteligencji”, który podlega zmianom. Wszystkie inteligencje wzajemnie ze sobą współpracują i każdą inteligencję można rozwijać – „słabsze” inteligencje można rozwijać poprzez „mocniejsze”.

Jeśli dziecko gorzej radzi sobie w jakiejś dziedzinie,  nie znaczy to, że jest gorsze od rówieśników. Dziecko może  mieć świetnie rozwiniętą np. inteligencję ruchową czy interpersonalną, przez co lepiej od  innych radzi sobie w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami lub w sporcie. Każdy człowiek ma jedne rodzaje inteligencji silniej rozwinięte, a inne słabiej.

Przed wdrożeniem teorii inteligencji wielorakiej w codziennych zajęciach klasowych, nauczyciel musi określić jakie typy inteligencji posiadają uczniowie, których będzie uczył. Niezmiernie ważna jest więc umiejętność rozpoznawania u dzieci predyspozycji w celu odpowiedzialnego wspierania zarówno wyróżniającego się rodzaju inteligencji, jak i tworzenia warunków wspomagających rozwój inteligencji słabo rozwiniętych. Nauczyciel dokona diagnozy wykorzystując metody obserwacji (działań dziecka, jego zainteresowań i dokonywanych przez niego wyborów) i wywiadu z rodzicami. Kiedy uda się określić co jest mocna, a co słabą stroną dziecka, można potem tę wiedzę wykorzystywać. 

Można używać silnych inteligencji do przyswajania wiadomości w tych dziedzinach, w których dziecko jest słabsze. Silną inteligencję muzyczną można wykorzystywać do radzenia sobie z matematyką poprzez wyśpiewywanie wzorów matematycznych, co pozwala dziecku zapamiętać wzór dużo szybciej, niż kiedy zmuszone jest kilkakrotnie  czytać i zapamiętywać powtarzając regułkę. Silną inteligencję ruchową można wykorzystać zachęcając dziecko, aby zapamiętywało np. skacząc w określonym rytmie. Inteligencję wizualno – przestrzenną można wykorzystać prosząc, aby dziecko opracowało makietę mieszkania i w ten sposób nauczyło się nazw przedmiotów w języku angielskim.

Można budować wysoką samoocenę dziecka, które z jednej strony uświadamia sobie, że  w jakiejś dziedzinie nie najlepiej sobie radzi, ale za to np. szybko uczy się słówek w języku angielskim, pięknie maluje, buduje wspaniałe konstrukcje, czy też błyskawicznie zapamiętuje rytmy, które usłyszy. Dziecko przekonuje się, że słabe strony można rozwijać, wykorzystując mocne. Trzeba wspierać i rozwijać zdolności, aby dziecko odnosiło sukcesy w dziedzinach, które go interesują.

Rozwojowi inteligencji sprzyja właściwie zorganizowane środowisko szkolne, odpowiednio zorganizowana przestrzeń edukacyjna. W tym celu zaadaptowano część strychu na urządzenie sali dydaktyczno-rekreacyjnej dla maluchów. Sala ta połączona jest z dotychczasową salą lekcyjną. Nowoczesna przestrzeń to miejsce na zabawę i odpoczynek dzieci, w której zgromadzony jest sprzęt i pomoce dydaktyczne. Wyposażenie sali stanowi  miejsce, które umożliwi pracę zespołową i aktywne samodzielne uczenie się dzieci. W sali zostały zorganizowane Dziecięce Ośrodki Zainteresowań. Powstały one na bazie zestawu środków dydaktycznych służących rozwijaniu umiejętności w obrębie kompetencji kluczowych. W oparciu o założenia teorii inteligencji wielorakich, celowo dobrane sa środki dydaktyczne stymulujące rozwój dziecka wieloaspektowo i wielowymiarowo. Łączą one wiele funkcji w jednej, ciekawej i rozwijającej formie. Dziecięce Ośrodki Zainteresowań zaprojektowane są tak, aby możliwa była jak najpełniejsza indywidualizacja pracy z uczniami.

 

 

Pierwszy Ośrodek Zainteresowań
 

Sprzyja rozwijaniu wszystkich inteligencji, a szczególnie inteligencji: językowej, interpersonalnej

W Pierwszym Ośrodku Zainteresowań wykorzystane zostały takie środki dydaktyczne, które pobudzaja do wypowiedzi ustnych, wspierają rozwój mowy i rozumienie ze słuchu, sprzyjaja nabywaniu umiejętności czytania i pisania. Kompetencja komunikacyjna jest m. in. wynikiem opanowania języka ojczystego. Dlatego ważne jest rozwijanie indywidualnych możliwości poznawczych każdego ucznia, które umożliwią mu interpretację otaczającego świata i właściwe relacje z ludźmi. Wykorzystane są m.in. zestawy alfabetów ruchomych – kart dla dzieci z obrazkami, książeczki „Rok wierszem malowany” i zestawy historyjek obrazkowych związanych tematycznie z tekstami wierszy. W oparciu o te pomoce można także wspierać rozwój inteligencji przyrodniczej. Dzieci zainteresowane przyrodą chętniej będą opowiadać o sytuacjach, wydarzeniach, zjawiskach, w kontekście ich związków ze światem roślin i zwierząt. Dostępne będą także historyjki obrazkowe poruszające problemy stosunku do osób niepełnosprawnych, tolerancji wobec „inności”, przeciwdziałaniu agresji. Wykorzystane będą kodeksy klasowe, czyli pożądane zachowanie wobec innych osób, opracowane w formie zestawu znaków przypominających wizualnie znaki drogowe. Na bazie takiego kodeksu można organizować zajęcia wspierające właściwe zachowanie się wobec rówieśników i dorosłych, przestrzeganie powszechnie obowiązujących norm i zasad w kontaktach interpersonalnych. Inteligencja interpersonalna rozwijana jest także poprzez wykorzystanie chusty animacyjnej i książki „Zabawy z chustą”, w której znajdują się propozycje zabaw ułatwiających wzajemne poznanie się dzieci i integrujących grupę, ćwiczące współdziałanie, refleks, spostrzegawczość, zwinność i zręczność, rozwijające takie cechy charakteru jak pewność siebie, wiara we własne siły i odwaga. Zaproponowane będą także zabawy oparte na zaufaniu do grupy wywołujące dobry nastrój i psychiczne odprężenie oraz ćwiczące sprawność manualną, szybkość oraz wytrwałość. Chustę można wykorzystać również podczas zabaw muzycznych. W tym Ośrodku umieszczone są także zestawy tabliczek i książeczek Logico, szczególnie takich, które będą sprzyjały kształtowaniu kompetencji językowych w zakresie języka polskiego i języków obcych. Logico to środek dydaktyczny ułatwiający dzieciom naukę czytania, pisania i liczenia, wprowadzający jednocześnie w świat np. kolorów, roślin, zwierząt, bajek, ruchu drogowego, geometrii, ortografii. Pracując i bawiąc się z Logico dziecko myśli, analizuje, poszukuje, podejmuje decyzje, rozwiązuje.

Do nauki wprowadzony jest element gry i zabawy. Działanie na Logico umożliwia samokontrolę, uczy samodzielnego myślenia, motywuje, wspiera budowanie poczucia własnej wartości, służy przełamywaniu barier w relacjach między dzieckiem a nauczycielem. Zabawy z wykorzystaniem Logico rozwijają zdolności percepcyjne i analityczne oraz doskonalą koordynację wzrokowo – ruchową.

Umiejętności językowe rozwijane są także za pomocą zestawu „Bajek –grajek”, czyli płyt CD z nagraniami tekstów bajek muzycznych lubianych przez dzieci. Bajki te, to słuchowiska słowno-muzyczne opracowane w formie teatru (kilku aktorów występujących w każdej bajce). Teksty i muzykę napisali uznani autorzy polscy, tworzący dla dzieci. Wzbogacone są one o piosenki. Do każdej płyty dołączona jest książeczka nawiązująca do bajki, w której znajduje się opowiadanie odnoszące się do poruszanych problemów w kontekście funkcjonowania dziecka we współczesnym świecie. Książeczka zawiera także teksty, wiersze, zagadki i gry o poziomie odpowiednim dla uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej. Książeczka jest kolorowa i bogato ilustrowana. Każde ćwiczenie zaproponowane w książeczce nauczyciel może skopiować dzieciom. Uwrażliwieniu na język i kulturę innych narodów sprzyja  praca z wykorzystaniem opisanych historyjek obrazkowych, kart obrazkowego alfabetu angielskiego, bajek, książeczek Logico opracowanych w językach obcych (angielski, niemiecki, francuski). Nauczyciel  wykorzystuje także nagrania piosenek w języku angielskim. Wystawianie w teatrzyku znanych dzieciom utworów, ale także tworzenie własnych scenariuszy i małych form teatralnych, pozwoli w pełni przeżywać ich piękno. Nauczyciel wspólnie z dziećmi  przygotowuje  scenariusze, dekorację, scenografię, kostiumy, muzykę, opracowanie dialogów i monologów.  Wykorzystuje instrumenty perkusyjne znajdujące się w Drugim Ośrodku Zainteresowań oraz zrobione własnoręcznie z różnych dostępnych materiałów. Małe formy sceniczne pobudzają u dziecka spontaniczną aktywność twórczą, umożliwiają wyrażanie przeżyć i emocji. Jest to także czynnik rozładowujący napięcie emocjonalne i psychiczne. Zabawy w teatr wspierają rozwój fizyczny i motoryczny, poprawiają dykcję i pobudzają rozwój mowy. Ułatwiają orientację w czasie i przestrzeni, co sprzyja rozwojowi inteligencji wizualno – przestrzennej i ruchowej.

Wszelka działalność artystyczna uwrażliwia człowieka na potrzeby i przeżycia innych, ale także uczy rozumienia własnych emocji, potrzeb i możliwości. W przedstawieniach wykorzystywane są  pacynki nakładane na rękę, na palce, a także takie, które wydają dźwięki. Pacynki można wykorzystać do zabaw teatralnych i do adaptacji krótkich utworów literackich, uczenia wierszy i opowiadania bajek. Są one wykonane z miękkich, przyjemnych w dotyku materiałów. Dają poczucie bezpieczeństwa, pobudzają wyobraźnię, pozwalają dziecku na przeniesienie się w świat marzeń oraz odkrywanie swojego miejsca wśród ludzi i w otaczającym świecie.

 

Drugi Ośrodek Zainteresowań

Sprzyja rozwijaniu wszystkich inteligencji, a szczególnie inteligencji wizualno– przestrzennej, muzycznej, ruchowej oraz interpersonalnej .

Wszystkie środki dydaktyczne, które znajdą się w Ośrodkach Zainteresowań można wykorzystać w celu rozwijania wrażliwości artystycznej i poczucia estetyki. Posłużyć mogą one także jako materiał wspierający aktywność twórczą dziecka i wyzwalający zainteresowania. Wrażliwość artystyczna dzieci będzie kształtowana za pomocą zestawu instrumentów muzycznych, akcesoriów teatralnych i pacynek. Te środki dydaktyczne rozwijają zainteresowania, wyzwalają twórcze zdolności uczniów, wpływają na odczuwanie radości z nabywania nowej wiedzy i umiejętności. Służą wzmacnianiu pewności siebie i wyzwalają motywację do uczenia się, gdyż dziecko ma możliwość odczucia sukcesu w różnych, wybranych przez siebie dziedzinach aktywności twórczej. Twórcza działalność muzyczna dzieci oraz indywidualne interpretacje utworów to środki aktywizujące wyobraźnię, wykorzystywane często w innych dziedzinach umysłowej działalności dziecka. Doznawanie piękna, wzruszeń wywołanych muzyką rozwija sferę przeżyć psychicznych, naszą wrażliwość. Bezpośredni kontakt fizyczny pacynki z ręką dziecka pozwala na przekazanie jej określonych zachowań. W takiej zabawie dziecko odzwierciedla siebie, własne pragnienia i oczekiwania. W sposób naturalny i spontaniczny dziecko komunikuje się ze światem.

Dla harmonijnego rozwoju fizycznego i motorycznego uczniów niezbędne są przybory do ćwiczeń ruchowych. Podstawą rozwoju wszelkich kompetencji jest prawidłowy rozwój fizyczny i motoryczny, szczególnie ważny w okresie rozpoczęcia nauki szkolnej. Dzieci charakteryzuje wówczas tzw. „głód ruchu”. Inteligencja ruchowa powinna być wykorzystywana do kształtowania umiejętności związanych ze wszystkimi kompetencjami kluczowymi. Stojak wielofunkcyjny z akcesoriami sportowymi to zestaw, który służyć będzie dzieciom do wszelkiego typu zabaw i ćwiczeń fizycznych, motorycznych oraz ruchowych. Ten zestaw przyborów do ćwiczeń można z łatwością przesuwać i przenosić w miejsca, gdzie dzieci we właściwych warunkach mogą ćwiczyć, np. do sali gimnastycznej, na boisko, korytarz szkolny lub w inne miejsce, gdzie odbywają się gry i zabawy ruchowe. Ser szwajcarski to środek dydaktyczny, który łączy funkcje służące wspieraniu ruchowego rozwoju dziecka z efektywnym wykorzystaniem aktywności fizycznej uczniów oraz ich naturalnej cechy rozwojowej: przechodzenia od zabawy do nauki, od rzeczy łatwych do trudnych. Środek ten aktywizuje i pobudza sferę emocjonalno – motywacyjną. Zabawy i ćwiczenia z Serem szwajcarskim, pomimo pozornej prostoty doskonale stymulują i koordynują pracę półkul mózgowych, a dzięki temu czynności  i umiejętności, które pomagają w sprawnym funkcjonowaniu i likwidowaniu deficytów. Służy także rozwojowi funkcji poznawczych, wzmacnia koncentrację uwagi, usprawnia analizę i syntezę wzrokowo -ruchową. Dzięki swojej atrakcyjnej dla dziecka formie zachęca do podejmowania wysiłku. Może być także stosowany w terapii zaburzeń koordynacji wzrokowo – ruchowej oraz orientacji przestrzennej, nadpobudliwości psychoruchowej, dysfunkcji w procesach pamięci, uwagi, mowy i myślenia. Ser Szwajcarski umożliwia tworzenie wielu własnych gier i zabaw, indywidualnych i grupowych. Badania naukowe dowodzą, że każdej półkuli mózgu człowieka przyporządkowane są inne czynności umysłowe. Lewa półkula, tzw. logiczna odpowiada za funkcje językowe, koduje liczby i numery, rozumie dosłowność znaczenia słów, kontroluje ruchy prawej strony ciała. Prawa półkula kontroluje lewą stronę ciała, koduje informacje w postaci obrazów, postrzega elementy całościowo, odbiera informacje oraz odpowiada za zdolności, talenty i duchowość. W procesie dydaktycznym preferuje się logiczną, przyporządkowującą, odtwórczą lewą półkulę, a prawa jest stymulowana niedostatecznie. Wykorzystanie Sera szwajcarskiego poprawia także efektywność uczenia się dziecka poprzez pobudzenie prawej półkuli mózgowej. 

 

Trzeci Ośrodek Zainteresowań

Sprzyja rozwojowi wszystkich inteligencji, a szczególnie inteligencji matematyczno–logicznej, przyrodniczej, interpersonalnej .

W Ośrodku tym wykorzystane zostaną przede wszystkim środki dydaktyczne rozwijające kompetencje w zakresie nauk matematyczno - przyrodniczych. Tuby Pieksi i Tuby Gąsienice to zestawy, za pomocą których dziecko uczy się wykonywania działań matematycznych poprzez manipulowanie; rozpoznaje liczby, kształty geometryczne i kolory, jednocześnie ćwicząc koncentrację, sprawność motoryczną i manualną oraz koordynację wzrokowo – ruchową. Można wykorzystać tę pomoc w celu rozwijania u uczniów zdolności interpersonalnych, ale także uczyć poprzez gry dydaktyczne.

Kompetencje matematyczno – logiczne rozwijane są również przy wykorzystaniu takich pomocy, jak Studnia Jakuba czy Magiczny Trójkąt Matematyczny z zestawem kart wzorcowych. Studnia Jakuba to materiał edukacyjny uczący cierpliwości i zręczności oraz doskonalący koncentrację uwagi. Składa się z drewnianych, kolorowych drążków oraz kostki z kolorowymi ściankami. Drążki służą do odtwarzania, poprzez układanie, kształtów liter, cyfr, znaków, figur geometrycznych. Umożliwiają tworzenie wielu własnych gier, poprzez zliczanie, przyporządkowywanie kolorom wartości. Są doskonałym materiałem do zabaw, takich jak układanie drążków jeden na drugim, budowanie własnych konstrukcji, wystukiwanie rytmów i in. Magiczny Trójkąt to pomoc służąca nabywaniu i utrwalaniu umiejętności rachunkowych, rozkładania liczb na składniki, dopełniania, porównywania różnicowego. Zestaw zawiera książeczki złożone z kart (po 100 kart w każdej z dwóch książeczek) o różnym stopniu trudności, w których zawarte są propozycje zadań dla dzieci. Zestawy Logico pozwalają na kształtowanie wszystkich kompetencji kluczowych, szczególnie matematycznych, językowych, przyrodniczych, komunikacyjnych oraz przedsiębiorczości w zakresie samodzielnego podejmowania decyzji i poszukiwania rozwiązań. Pomoce te dodatkowo stymulują i uwrażliwiają na odbiór sensoryczny, zaspokajają samodzielną potrzebę odkrywania, kształtują umiejętność uczenia się, samokontroli i motywację do samodzielnych działań poprzez możliwość odniesienia sukcesu. Konstrukcja tego zalecanego także przez MEN środka dydaktycznego (elementy tworzą niepodzielną całość), zapewnia trwałość i użyteczność. Każde dziecko do działania potrzebuje własnej tabliczki Logico. Do tabliczek przygotowany został bogaty zestaw książeczek z kartami pracy. Tabliczki zaplanowano dla wszystkich dzieci w klasie, aby umożliwić jednocześnie pracę wszystkim uczniom. Każdy uczeń pracuje we własnym tempie z wybraną przez siebie lub wskazaną przez nauczyciela kartą pracy. Klocki GEO, Mozaika XXL, klocki Figury Porównawcze, waga z cylindrami, Korale Matematyczne pozwalają na uczenie się poprzez działanie na miarę i w sposób dostosowany do poziomu rozwoju każdego ucznia, pełną indywidualizację pracy dziecka, rozwijają samodzielne myślenie. Ściśle związane z kompetencjami matematycznymi są kompetencje przyrodnicze. Bliskie dzieciom treści przyrodnicze zostaną wzbogacone o elementy wykorzystania najnowszej techniki i rożnych źródeł wiedzy w procesie uczenia się.

Mikroskop z przyborami, lupy, model ziemi, kalendarz ruchomy to przydatne i skuteczne narzędzia pracy dziecka, kształtujące umiejętność uczenia się, analizowania i wnioskowania, podejmowania decyzji, wypowiadania się w sposób komunikatywny i precyzyjny rozwijają  inteligencje: matematyczno – logiczną, językową, interpersonalną .

Książeczki Logico o tematyce z obszaru przyrody i środowiska pozwalają na bazie wykorzystania już istniejących umiejętności dzieci, wzbogacać ich wiedzę o nowe doświadczenia, ćwiczyć praktyczne wykorzystanie tej wiedzy, a także organizować współpracę i współzawodnictwo między uczniami. Poprzez korzystanie z globusa i modelu Ziemi uczniowie rozwijają  inteligencję wizualno – przestrzenną, myślenie obrazami i wielowymiarowe postrzeganie obiektów.

Opisane środki dydaktyczne wykorzystywane w Dziecięcych Ośrodkach Zainteresowań sprzyjają humanizacji procesu kształcenia, odczuwaniu radości z uczenia się, wyzwalają zainteresowania i rozwijają zdolności oraz umiejętności uczenia się zgodnie z indywidualnym rytmem rozwoju i profilem inteligencji.

 

Ewaluacja innowacji

  1. Sprawozdanie nauczycieli klas I –ych na temat wyników innowacji (I i II semestr)
  2. Obserwacja pedagogiczna

Lekcje otwarte – pokaz efektów, hospitacje, ocena opisowa uczniów

  1. Wywiad z rodzicami na temat innowacji (ankiety)
  2. Informacja dyrektora szkoły na Radzie Pedagogicznej o wynikach innowacji (I i II semestr)

 

Oczekiwane efekty innowacji

  1. Efektywne nauczanie z uwzględnieniem potrzeb, zainteresowań i talentów uczniów (uczniowie aktywni, zaangażowani w realizację zadań i rozwiązywanie problemów)
  2. Zaangażowanie rodziców i społeczeństwa w edukację, szczególnie wówczas, gdy uczniowie będą prezentować  swoje inteligencje
  3. Poczucie własnej wartości uczniów, co da im motywację do wybrania zajęć zgodnych z własnymi predyspozycjami
  4. Uczenie się „ze zrozumieniem” (takie jest główne założenie teorii) daje szansę gromadzenia pozytywnych doświadczeń edukacyjnych i możliwości twórczego rozwiązywania problemów życiowych.

 

ZAŁĄCZNIKI

1. Zdjęcia.

2. Scenariusze zajęć.

3. Profil inteligencji ucznia – przykładowa diagnoza początkowa.

 

 

ZAŁĄCZNIK nr 1

PRACA PRZY STOLIKACH


 

 

PRACA Z MOZAIKĄ XXL






ZABAWA ZE STUDNIĄ JAKUBA

 

ZABAWA W TEATR Z WYKORZYSTANIEM PACYNEK







PRACE DZIECI

 




ZABAWA Z CHUSTĄ ANIMACYJNĄ



 

WYKORZYSTANIE ZESTAWU INSTRUMENTÓW MUZYCZNYCH






ZABAWY RUCHOWE




TUBA PIEKSI

 

 

 

ZAŁĄCZNIK nr 2

Scenariusze zajęć



Scenariusz lekcji języka angielskiego w klasie I 

 

 

 

TEMAT:  Hello! Goodbye! Imiona bohaterów. Robienie kukiełek.

 

CEL GŁÓWNY: utrwalenie imion bohaterów oraz sposobów  powitania i pożegnania.

 

CELE OPERACYJNE:  uczeń potrafi:

  • nazywać postaci: Magicus Pop, Boris, Cayla, Witchykoo
  • przywitać się i pożegnać: hello, goodbye
  • odgrywać określone role
  • prawidłowo reagować na instrukcje nauczyciela i wykonać zadane czynności
  • powtórzyć słowa piosenki „Summer Jive” oraz wykonać odpowiednie ruchy ciała

 

METODY: słowna, ćwiczeń praktycznych;

 

FORMY AKTYWNOŚCI :  indywidualna, grupowa, zbiorowa;

 

Środki dydaktyczne: książka ucznia „Footprints Starter” , karty obrazkowe z bohaterami, słomki, karton, klej, nożyczki, taśma klejąca, parawan, chusta, płyta CD „Love to Sing and Dance”, odtwarzacz CD;

 

PRZEBIEG LEKCJI

 

1. Przywitanie.

 

2. Rozgrzewka- zabawa z chustą. Nauczyciel zaprasza uczniów na środek sali.

 N:Let’s make a circle.

  • Uczniowie tworzą koło i trzymają chustę. Nauczyciel przydziela każdemu dziecku imię bohatera podręcznika( Magicus Pop, Boris, Cayla, Witchykoo). Grupa powoli  unosi i opuszcza chustę. Gdy jest wysoko nauczyciel wymienia imię jednego z bohaterów. Dzieci, którym przydzielono to właśnie imię przebiegają pod chustą zamieniając się miejscami.

 

3. Utrwalenie materiału.

  • Nauczyciel prezentuje karty obrazkowe z poznanymi na poprzedniej lekcji bohaterami podręcznika. Uczniowie witają się z kolejnymi postaciami.

U: Hello, Magicus Pop!

U: Hello, Boris!

U: Hello, Cayla!

U: Hello, Witchykoo!

  • Wykonanie kukiełek: uczniowie wycinają kukiełki z podręcznika i naklejają je na karton. Ponownie je wycinają i przymocowują do słomki. Nauczyciel, chodząc po klasie kontroluje pracę dzieci, pytając: N: Who’s this? Uczniowie odpowiadają np. U: Boris.
  • Po wykonaniu kukiełek uczniowie tworzą czteroosobowe grupy. Każdy wybiera jedną postać: Magicus Pop, Boris, Cayla  lub Witchykoo. Wykorzystując parawan, każda grupa prezentuje dialog poznany na poprzedniej lekcji. Pozostałe dzieci tworzą widownię, oklaskując kolegów po zakończeniu scenki.

 

Teatrzyk

Magicus Pop: OK! Boris!

Boris: Hello, Magicus!

Magicus Pop: Cayla! Hello, Cayla!

Cayla: Hello, Magicus!

Magicus Pop: Witchykoo! Witchykoo!

Witchykoo: Goodbye!(znika)

 

4. Zabawa ruchowa, nauka piosenki “Summer Jive”

N: Let’s make a circle. Sit down, please. Listen.

Uczniowie słuchają nagrania i obserwują nauczyciela, który wykonuje odpowiednie ruchy.

Następnie uczniowie powtarzają słowa i gesty za nauczycielem. Wspólna zabawa.

  

5. Zakończenie lekcji: Nauczyciel unosi kolejne kukiełki, które żegnają się z dziećmi.

              N: Goodbye children!

              U: Goodbye Boris!

          Nauczycie postępuje w ten sam sposób z pozostałymi kukiełkami.

 

 

Scenariusz 1

 

Temat: Owoce naszych sadów

 

Cele ogólne:

Rozwijanie aktywności twórczej i indywidualnych predyspozycji intelektualnych dzieci. Doskonalenie sprawności manualnej.

 

Kierunki obserwacji:

Inteligencja wizualno-przestrzenna

  • Zdolności do tworzenia własnych kompozycji, orientacja w przestrzeni, wyobraźnia przestrzenna, uzdolnienia plastyczne i techniczne
  • Poziom warsztatu artystycznego ucznia
  • Poziom sprawności manualnej

 

Inteligencja interpersonalna:

  • Współpraca w zespole, zdolności przywódcze, umiejętności negocjatorskie, rozwiązywanie problemów, pomoc oferowana innym

 

Inteligencja intrapersonalna:

  • Zdolność i umiejętność podejmowania decyzji, rozumienie i znajomość własnych mocnych stron

 

Inteligencja językowa

  • Zasób słownictwa, umiejętność wypowiadania się w formie poprawnej i uporządkowanej wypowiedzi wielozdaniowej

 

Inteligencja matematyczno-logiczna

  • Umiejętność klasyfikowania, porządkowania

 

Inteligencja ruchowa

  • Koordynacja i płynność ruchowa
  • Ruch twórczy
  • Poziom rozwoju małej motoryki

 

Inteligencja przyrodnicza

  • Zainteresowanie przyrodą
  • Dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie

 

Inteligencja muzyczna

  • Zdolności do tworzenia prostych kompozycji muzycznych
  • Zainteresowanie ekspresją muzyczną

 

Cele operacyjne:

Uczeń:

- wypowiada się na tematy związane z jesienią

- rozpoznaje różnymi zmysłami owoce występujące w naszych sadach

- potrafi ustnie opisać wybrany owoc

- potrafi współdziałać w zabawie z kolegami

- wykazuje się twórczą aktywnością

- próbuje tworzyć muzykę

- potrafi porządkować, klasyfikować elementy zbiorów

- wykazuje się wyobraźnią ruchową

 

Środki dydaktyczne:

Naturalne okazy owoców naszych sadów, woreczek, koszyczki do tworzenia zbiorów, ilustracje owoców i plansze drzew owocowych,  płyta CD z piosenką „Już owoców pełen kosz”, instrumenty perkusyjne, papier kolorowy, klej, kartka z bloku technicznego

 

Przebieg zajęć:

1. Wypowiedzi uczniów na temat ilustracji i naturalnych okazów owoców. Rozpoznawanie owoców i drzew. Nazywanie drzew rosnących w sadzie.

  1. Zabawa „Owoce w sadzie”
  2. Nauczyciel rozdaje dzieciom symbole owoców, dzieli uczniów na 3 zespoły (jabłek, gruszek, śliwek)
  3. Dzieci-owoce rozbiegają się, poruszając się w dowolny sposób. Na dźwięk instrumentu perkusyjnego dzieci zbierają się przy planszach drzew owocowych w ustalonych pozycjach: w siadach, klękach, przysiadzie podpartym.
  4. Zadaniem dzieci jest:
    • Szybkie zebranie się w zespołach owoców przy swoim drzewie
    • Przyjęcie prawidłowej pozycji
    • Określenie liczby dzieci przy drzewie
  5. Porównywanie liczebności poszczególnych grup owoców
  6. Rozpoznawanie różnymi zmysłami (dotykiem, węchem) kształtu i nazwy owocu. Zabawa „Zaczarowany woreczek”

N. wskazuje dziecko, które z zamkniętymi oczami sięga do „zaczarowanego woreczka” i wyjmuje jeden owoc. Następnie tylko dotykając lub wąchając określa jego nazwę.

  1. Nauka I zwrotki piosenki pt. „Już owoców pełen kosz”
  2. Zabawa ruchowa „Sałatka owocowa”

Dzieci zawieszają na szyi obrazki przedstawiające różne owoce. Na hasło „sałatka owocowa” tworzą koło i tańczą przy piosence  „Już owoców pełen kosz”. Gdy muzyka milknie, nauczyciel wymienia tylko jedną nazwę np. jabłka i wtedy dzieci wiążą małe kółeczko w rytm piosenki.

  1. Zabawa dydaktyczna „Kwaśne czy słodkie?”

N. podaje na talerzykach kawałki różnych owoców, dzieci określają smak oraz nazwę owoców.

  1. Klasyfikowanie rodzajów owoców do poszczególnych koszyczków,  przeliczanie i porównywanie liczebności. Określanie cech wielkościowych owoców.
  2. Globalne czytanie nazw owoców, przyporządkowanie do poszczególnych zbiorów.
  3. Zabawa z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych. Rytmiczne wystukiwanie nazw owoców.
  4. Zabawa ruchowa „Ciuciubabka”.

Dzieci stoją w kole na dywanie, rozdajemy im owoce. Wybranemu dziecku zasłaniamy oczy przepaską, jego zadaniem jest odgadnięcie za pomocą dotyku nazwy owocu trzymanego przez kolegę. Następnie dzieci przeliczają sylaby w nazwach owoców, potem następuje zmiana ról.

  1. Układanie zagadek o wybranym owocu.
  2. Praca plastyczna – wydzieranka z kolorowego papieru „Owoce sadów”
  3. Degustacja przygotowanych owoców.

 

 

Scenariusz 2

 

Temat: Zabawa w teatr

 

Cele ogólne:

  • Wspieranie inteligencji interpersonalnej i intrapersonalnej
  • Wykorzystanie „mocnych” stron ucznia do wspierania „słabszych”

 

Kierunki obserwacji:

Inteligencja interpersonalna

  • Współpraca w zespole
  • Zdolności przywódcze
  • Umiejętności negocjatorskie

 

Inteligencja intrapersonalna

  • Zaradność i przedsiębiorczość
  • Znajomość i rozumienie własnych mocnych stron
  • Aktywność twórcza, pomysłowość

 

Inteligencja językowa

  • Znajomość i zainteresowanie utworami Jana Brzechwy
  • Zasób słownictwa czynnego
  • Umiejętność wypowiadania się w formie poprawnej i uporządkowanej wypowiedzi wielozdaniowej

 

Inteligencja wizualno-przestrzenna

  • Poziom sprawności manualnej
  • Poziom warsztatu artystycznego (pomysłowość, estetyka, forma)

 

Inteligencja matematyczno-logiczna

  • Umiejętność działania zgodnego z instrukcją
  • Umiejętność porządkowania

 

Inteligencja ruchowa

  • Zdolność do naśladowania ruchu
  • Ruch twórczy, wyobraźnia ruchowa, zdolności aktorskie

 

Inteligencja przyrodnicza

  • Zainteresowanie światem zwierząt
  • Klasyfikowanie zwierząt

 

Inteligencja muzyczna

  • Umiejętność wykorzystania środków wyrazu artystycznego
  • Zainteresowanie ekspresją muzyczną

 

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • Wypowiada się spontanicznie na tematy związane z teatrem
  • Rozumie czytany przez nauczyciela tekst
  • Odgaduje zagadki związane z teatrem
  • Podaje hasła kojarzące się z teatrem
  • Dobiera nazwy zawodów związanych z teatrem do wykonywanych czynności
  • Wie w jakim celu ludzie chodzą do teatru
  • Wie jak należy zachować się w teatrze
  • Potrafi współdziałać w zabawie z kolegami
  • Potrafi wykonać polecenie zgodnie z instrukcją
  • Przedstawia słowem i ruchem treść poznanego wiersza
  • Samodzielnie wybiera rodzaj aktywności, stanowisko pracy i uzasadnia wybór

 

Środki dydaktyczne:

Wiersz Jana Brzechwy „Kwoka”, ilustracje zwierząt, wzory biletów, pudło tekturowe, napis „kasa”, pieniądze, ilustracja przedstawiająca wnętrze teatru, płyta CD z piosenką pt. „Osiołek”, pacynki zwierząt, rekwizyty ( garnek, szybka, grzęda),  arkusz papieru, blok rysunkowy, kredki, papier kolorowy, klej, nożyczki, kartoniki z liczbami,

 

Przebieg zajęć:

1. Powitanie i zaproszenie do zabawy.

Zabawa „Lustra”.

Dzieci w parach stoją naprzeciw siebie, naśladują się nawzajem, tak jakby przeglądały się w lustrze.

2.Zabawa „Łańcuch skojarzeń”

N. wymawia słowo ”teatr”, a uczniowie wymyślają skojarzenia związane z tym wyrazem.

3.  Omówienie ilustracji przedstawiającej wnętrze teatru. Wyodrębnienie osób pracujących w teatrze.

4.Zabawa ruchowa przy piosence „Osiołek”. Naśladowanie głosów zwierząt.

Piosenka „Osiołek”

I. Raz osiołek na pastwisku

    tak zapytał siebie:

   „po co dzieci są na świecie?”

    i wciąż biedak nie wie!

Ref.

   Osioł: ia ia,

    Krowa: mu, mu, mu.

    Owca: be, be, be.

    Dzieci: ha, ha, ha

 

II. Hej osiołku, mój kochany-

    mówi osioł tata-

   odpowiem na to pytanie

   ciężkie jak pół świata.

Ref.

   Osioł: ia ia,

    Krowa: mu, mu, mu.

    Owca: be, be, be.

    Dzieci: ha, ha, ha

 

III. Słuchaj synu, mój osiołku,

    krowa mleko daje,

    daje ciepłą wełnę owca,

    dziecko uśmiech daje.

Ref.

    Osioł: ia ia,

    Krowa: mu, mu, mu.

    Owca: be, be, be.

    Dzieci: ha, ha, ha

  

5. Wysłuchanie wiersza Jana Brzechwy „Kwoka”. Omówienie treści i występujących postaci.

6. Zabawa ruchowa „Reżyser”

Dzieci idą gęsiego, pierwszy z nich jest reżyserem. Reżyser porusza się w wymyślony przez siebie sposób. Grupa naśladuje jego ruchy. Na przerwę w muzyce ten, kto prowadzi, idzie na koniec węża, reżyserem zostaje następne w kolejności dziecko, które proponuje nowy sposób poruszania się. Każdy sygnał oznacza zmianę na czele węża.

7. Praca w Ośrodkach Zainteresowań zgodnie z wyborem dokonanym przez dzieci.

 

I zespół

Przygotowanie inscenizacji wiersza pt. „Kwoka”. Przydział ról i spontaniczne wejście w role z wykorzystaniem pacynek.

 

II zespół

Ustalenie miejsca na widownię. Ustawienie krzeseł w rzędach. Numerowanie rzędów i krzeseł.  Wykonanie kasy biletowej i przygotowanie biletów.

 

III zespół

Wykonanie plakatu – zaproszenia na spektakl teatralny pt. „Kwoka”.


8. Prezentacja pracy zespołów.

Zawieszenie na tablicy plakatu informującego o przedstawieniu teatralnym. Ustne zaproszenie widzów na spektakl..

Sprzedaż i zakup biletów do teatru.

Zajmowanie miejsc w rzędach zgodnie z numerkiem na bilecie.

Inscenizacja wiersza.

Nagradzanie aktorów oklaskami.

9. Zakończenie zajęć, pochwała nauczyciela za zgodną współpracę.

 

 

Scenariusz 3

 

Temat: My się deszczu nie boimy

 

Cele ogólne:

  • Rozwijanie umiejętności logicznego myślenia i wnioskowania
  • Wspieranie predyspozycji intelektualnych dzieci

 

Kierunki obserwacji:

Inteligencja przyrodnicza

  • Zainteresowanie zjawiskami przyrody
  • Dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie

 

Inteligencja matematyczno-logiczna

  • Umiejętność dostrzegania i przewidywania logicznych następstw zdarzeń
  • Zdolność operowania symbolami
  • Umiejętność działania zgodnie z instrukcją

 

Inteligencja językowa

  • Zasób słownictwa czynnego
  • Umiejętność uzasadnienia decyzji i wyboru
  • Umiejętność wypowiadania się w formie poprawnej i uporządkowanej wypowiedzi wielozdaniowej

 

Inteligencja interpersonalna

  • Współpraca w zespole
  • Rozwiązywanie problemów

 

Inteligencja intrapersonalna

  • Umiejętność rozwiązywania problemów praktycznych
  • Aktywność twórcza, pomysłowość
  • Dążenie do osiągnięcia celu
  • wypowiedzi wielozdaniowej

 

Inteligencja wizualno-przestrzenna

  • Poziom sprawności manualnej
  • Orientacja w przestrzeni

 

Inteligencja ruchowa

  • Zdolność do naśladowania ruchu
  • Koordynacja i płynność ruchowa  

 

Inteligencja muzyczna

  • Zdolność do tworzenia prostych kompozycji muzycznych
  • Zainteresowanie ekspresją muzyczną

 

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • Dostrzega zjawiska atmosferyczne występujące w przyrodzie
  • Wypowiada się w logiczny, uporządkowany sposób
  • Potrafi zamknąć myśl w formie zdania
  • Umie współpracować z rówieśnikami
  • Dostrzega związki przyczynowo-skutkowe I ustala kolejność wydarzeń
  • Umie przeprowadzić proste doświadczenia
  • Tworzy muzykę
  • Wykorzystuje swoją twórczą wyobraźnię w pracach plastycznych

 

Środki dydaktyczne:

Bajka pt. „Historia jednej kropelki”, piosenka na CD pt. „Dzwonią krople”

 

Przebieg:

  1. Opowiadanie bajki o kropelce wody
  2. Spontaniczne wypowiedzi uczniów nt. treści bajki
  3. Zabawa z chustą „Deszczowa chmura”.

W wyznaczonym rogu sali stoi grupa uczniów trzymających chustę-Na sygnał prowadzącego uczniowie z „deszczową chmurą” biegną w kierunku uciekających kolegów, próbując ich nakryć. Dzieci schwytane powiększają „deszczową chmurę”. Po złapaniu wszystkich uciekających „deszczową chmurę”, reszta dzieci zajmuje miejsca po przeciwnej stronie. grupa zamienia się rolami.

4. Rozmowa na podstawie ilustracji „Komu potrzebna jest woda?”

5. Zabawa przy piosence pt. „Dzwonią krople”

I    Człapie misiu myśląc sobie,

  że będzie ulewa

Ref: Dzwonią krople po listeczkach,

         Wiatr wesoło śpiewa

II  Biegną mrówki pośród kropli,

     wpadają pod drzewa

Ref: Dzwonią krople po listeczkach,

        Wiatr wesoło śpiewa

III  Pełznie ślimak przez kałużę

      i szeroko ziewa.

Ref: Dzwonią krople po listeczkach,

        Wiatr wesoło śpiewa


Dzieci tworzą dwa współśrodkowe koła: zewnętrzne będzie śpiewać zwrotki, a wewnętrzne –refren.

I koło zewnętrzne ciężkim, człapiącym krokiem maszeruje w prawo, koło wewnętrzne stoi

Ref: Koło zewnętrzne zatrzymuje się, wewnętrzne porusza się w lewo. Dzieci śpiewając klaszczą do rytmu.

II Koło zewnętrzne rusza w prawo, dzieci delikatnie biegną.

Ref: j.w.

III Koło zewnętrzne rusza w prawo, dzieci posuwają stopy w prawo.

 

  1. Praca w Ośrodkach Zainteresowań zgodnie z wyborem dokonanym przez dzieci.

 

I zespół

Uczniowie wykonują doświadczenia z wodą:

„Odmierzanie wody”

Uczniowie odmierzają i porównują ilość płynu w menzurkach o różnych wielkościach i kształtach. Przelewają wodę i obserwują zmiany w pomiarach podczas przelewania.

„Co pływa, a co tonie?”

Uczniowie otrzymują korek, styropian, kamyki, plastelinę, metalowe śruby, drewienka, papier, materiał, nici i miedniczkę z wodą. Zadaniem dzieci jest określenie, który z materiałów będzie utrzymywał się na wodzie, a który zatonie.

„Co nasiąka wodą?”

Dzieci wkładają do miski z wodą kolejno: papier, watę, plastikową torebkę.

 

II zespół

Uczniowie projektują strój na deszczowy dzień.

Zadaniem dzieci jest obrysowanie konturu ciała jednego z uczniów na brystolu. Następnie dzieci malują farbami zaprojektowany strój.

 

III zespół

Uczniowie opowiadają historyjkę obrazkową „Historia kropelki wody”

Dzieci układają obrazki według kolejności wydarzeń i tworzą opowiadanie o kropelce wody.

 

IV zespół

Tworzenie deszczowej muzyki

Uczniowie wykorzystując wybrane instrumenty muzyczne i butelki wypełnione różną ilością wody tworzą „deszczową muzykę”

7. Prezentacja pracy zespołów.

Uczniowie omawiają przeprowadzone doświadczenia i formułują wnioski. Projektanci przedstawiają wykonany strój uwzględniając jego funkcjonalność. Dzieci opowiadają historyjkę obrazkową.

8. Podsumowanie zajęć. Uczniowie wyrażają swoje opinie na temat zajęć za pomocą uśmiechniętych lub smutnych kropelek wody.

 

 

ZAŁĄCZNIK nr 3

Profil inteligencji ucznia – przykładowe diagnozy początkowe

 

DIAGNOZA 1

Chłopiec jest wyraźnie uzdolniony ruchowo. Kiedy myśli lub wykonuje jakieś zadanie to nie potrafi usiedzieć w miejscu, rusza się, dotyka czegoś. Uczy się szybciej przez działanie. Inteligencja językowa, matematyczno – logiczna i muzyczna jest na poziomie przeciętnym. Najmniejsze zdolności uwidaczniają się w sferze przyrodniczej, wizualno -  przestrzennej i interpersonalnej. Należy angażować dziecko do zabaw ruchowych w celu kształtowania słabszych stron, czyli właściwych relacji z otoczeniem, niechęci do zajęć manualnych. Zdolności ruchowe powinny być szczególnie rozwijane na dodatkowych zajęciach.

 

DIAGNOZA 2

Daniel interesuje się roślinami i zwierzętami, chętnie je obserwuje. Ciekawią go zjawiska przyrodnicze. Lubi samodzielnie pracować w spokojnym miejscu. Chętnie bawi się sam. Inteligencja matematyczno – logiczna i wizualno – przestrzenna rozwinięta jest na poziomie przeciętnym, najmniejsze zdolności uwidaczniają się w sferze językowej, ruchowej i muzycznej. Jego słabszą stroną jest niechęć do wypowiadania się i zabaw w grupie rówieśniczej oraz wszelkie działania artystyczne (muzyczne, plastyczne). Wsparcia wymaga także sfera ruchowa. Angażować należy dziecko do działań w roli eksperta – przyrodnika.












 

ZAŁĄCZNIK nr 3

Profil inteligencji ucznia – przykładowe diagnozy początkowe

 

DIAGNOZA 1

Chłopiec jest wyraźnie uzdolniony ruchowo. Kiedy myśli lub wykonuje jakieś zadanie to nie potrafi usiedzieć w miejscu, rusza się, dotyka czegoś. Uczy się szybciej przez działanie. Inteligencja językowa, matematyczno – logiczna i muzyczna jest na poziomie przeciętnym. Najmniejsze zdolności uwidaczniają się w sferze przyrodniczej, wizualno -  przestrzennej i interpersonalnej. Należy angażować dziecko do zabaw ruchowych w celu kształtowania słabszych stron, czyli właściwych relacji z otoczeniem, niechęci do zajęć manualnych. Zdolności ruchowe powinny być szczególnie rozwijane na dodatkowych zajęciach.

 

DIAGNOZA 2

Daniel interesuje się roślinami i zwierzętami, chętnie je obserwuje. Ciekawią go zjawiska przyrodnicze. Lubi samodzielnie pracować w spokojnym miejscu. Chętnie bawi się sam. Inteligencja matematyczno – logiczna i wizualno – przestrzenna rozwinięta jest na poziomie przeciętnym, najmniejsze zdolności uwidaczniają się w sferze językowej, ruchowej i muzycznej. Jego słabszą stroną jest niechęć do wypowiadania się i zabaw w grupie rówieśniczej oraz wszelkie działania artystyczne (muzyczne, plastyczne). Wsparcia wymaga także sfera ruchowa. Angażować należy dziecko do działań w roli eksperta – przyrodnika.












 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aktualności

Kontakt

  • Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki w Pankach
    Szkoła Podstawowa w Pankach, ul. Tysiąclecia 17, 42-140 Panki
  • tel(fax) - 034 3179024

Galeria zdjęć